با تاخیرِ فراوان.

خدا رو شکر ما خوبیم و آرزو میکنم که همتون خوب و سلامت باشید.

دعاى همیشگى من آرامش و سلامتى براى تمام مردم دنیاست. به خصوص عزیزانم

سانای عزیزم روز به روز بزرگتر میشه و شیطون تر

  بعدا میام و مفصل از شیطونیهاش میگم

باشی.

سلام
نميدونم چرا اين روزها اصلا حس و حال نوشتن ندارم
شايد بپرسيد مگه نوشتن هم حس و حال ميخواد؟ شما هم اگه جاي من بوديد همين حس رو داشتيد حالا بماند...
سانا كوچولو كه قربونش برم هرروز به تعداد كارهاي عجيب غريب و شيرين زبونيهاش اضافه ميشه و چه کارها که نمیکنه
تازه داره دسشويي رفتن رو ياد ميگيره البته فكر ميكنم يه كمي دير شده ولي  الان كه تقريبا همه حرفهامونو ميفهمه اينقدر سخت و خسته كننده است اگه ميخواستم زودتراز اين بهش ياد بدم چي ميشد؟
من:سانا جون اگه كار داشتي بگو جيش باشه؟
سانا:باششششششش
(چند دقيقه بعد )سانا :مامان مامان جيش
من:بدو ماماني بريم دسشويي
سانا:نهههه
و وقتي كه ميرم نزديكتر ميبينم كه خانم قبلا كارشونو تموم كردن تازه ميگن جيش!!
بگذريم چند روز پيش اقاي پدر براش يه جفت دمپايي خريد خيلي دوستشون داره و اصلا از پاش درش نمياره صبح كه ميشه دمپاييهاشو پاش ميكنه و براي منم يه جفت مياره و ميگه :مامان كه وشي كه پاو( يعني كفشهاتو پات كن)
تازه شب هم كه ميخوابه درش نمياره و با اونا ميخوابه
عشقش خوردن خرما و رفتن به پاركه روزي صد بار ميگه: ماما بلين پاك خوما بخوييم
بعضي وقتها اسباب بازيهاشو ميارم براش تا بازي كنه و خودمم ميرم سراغ درسهام چند دقيقه كه ميگذره سانارو كنار خودم ميبينم كه اونم يه كتاب اورده و ميگه: دس بخونيم و من  

الان ديگه نميتونم چيزي بنويسم بايد برم اون اتاق ببينم سانا داره چكار ميكنه يا بهتره بگم داره چه خرابكاري ميكنه بقيه اش باشه واسه بعد 

این که میگن ذهن بچه ها مثل سنگ میمونه هرچی رو که ببینه و بشنوه زود یاد میگیره و مثل نوشته روی سنگ از ذهنش پاک نمیشه راست گفتن دیروز عصر رفتیم خونه بابا بزرگ تا لباسهای سانا رو دراوردم دوید و رفت پیش عمو محمد و از اتاقش یه مجله رو اورد و گفت:شنبههههههه من که مشغول صحبت بودم زیاد توجه نکردم که این بار سانا خودش سرمو به طرف مجله خم کرد و دوباره گفت:مامان شنبههههه به مجله نگاه کردم دیدم اره بابا راست میگه بچم عکس جواد رضویان که همون شنبه است روی جلد مجله است و دخترم منظورش اینه با تعجب گفتم سانا این کیه گفت :شنبه هممون از تعجب شاخ دراوردیم و زدیم زیر خنده و بازم مثل همیشه بوس کردن و قربون صدقه رفتن سانا با گفتن این حرف شروع شد...

                 تولد تولد تولدت مبارک 

مبارک مبارک تولدت مبارک

روز چهارشنبه سوم بهمن تولد سانا بود و سانای عزیزم سه ساله شد سانا خیلی خوشحال بود همش دست میزد و می رقصیدبا اینکه هوا سرد بود و برف زیادی باریده بود  خاله سحر و خاله نرگس هم از سنندج اومدن عمه فاطمه هم از صبح اینجا بود و به ما کمک میکرد و کارهای تزیین رو اون انجام داد عمو حیدر رو نگو که خیلی سرش شلوغ بود همش با این دوربینش عکس میگرفت البته بیشترش رو از خانمش میگرفت انگار که تولد اون بودعمو معین و عمو برهان هم که مسئول رقص و امور قر دادن بودند سانا خیلی خوش به حالش شده بود کادوهای زیادی هم گرفت بابابزرگ و مادربزرگ براش یه النگو  اورده بودن من و بابایی هم همینطور براش النگو خریدیم عمو صادق عموی انور هم یه دست لباس خوشکل براش اورده بود عمو حیدر هم بهش پول داد خاله ها هم یه لباس عروس خوشکل اوردن (اونی که تو عکس تنشه) دست همشون درد نکنه واقعا   خیلی خوش گذشت

               سانا جان امیدوارم تا صد سال زنده باشی